Φουρνά Ευρυτανίας: Από χωριό-φάντασμα σε ζωντανό παράδειγμα ελπίδας
Το σχολικό κουδούνι χτυπά, χαρούμενες φωνές ακούγονται στο προαύλιο, παιδιά παρελαύνουν για να τιμήσουν την 28η Οκτωβρίου, γονείς και κάτοικοι βάζουν τα καλά τους και τα καταχειροκροτούν, γέλια, φωνές, επαγγελματικές δραστηριότητες κι αλληλεγγύη. Αυτό που για κάποιους θεωρείται δεδομένη καθημερινότητα, για κάποιους άλλους ήταν ένα όνειρο, που τελικά πήρε σάρκα και οστά. Η ζωή στη Φουρνά Ευρυτανίας, επέστρεψε για τα καλά, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες και τα βίντεο που εξασφάλισε το Flash.gr.
Το κάλεσμα που είχε κάνει το καλοκαίρι του 2024 η δασκάλα Παναγιώτα Διαμαντή κι ο ιερέας Κωνσταντίνος Ντούσικος, όχι απλώς βρήκε ανταπόκριση, αλλά έφερε ανέλπιστα καλά αποτελέσματα. Μετά την πρώτη οικογένεια με τα έξι παιδιά που εγκαταστάθηκαν στο χωριό, ώστε να παραμείνουν ανοιχτά τα σχολειά τους, ακολούθησαν ακόμα πέντε, δηλώνει η κυρία Διαμαντή…
«Εκείνες τις ημέρες, αλλά και στη συνέχεια, καταρτίστηκε μία πολύ μεγάλη λίστα με περίπου εκατό οικογένειες που επιθυμούν να φύγουν από τα αστικά κέντρα και να έρθουν στο χωριό ή γενικότερα στην επαρχία. Μάλιστα, εμείς είχαμε κάνει τον προγραμματισμό μας για μία ή δύο οικογένειες. Όμως, αφού μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε περισσότερες χορηγίες και να δεχθούμε τη βοήθεια που ήθελε να προσφέρει ο κόσμος από όλη την Ελλάδα, ανοίξαμε την αγκαλιά μας σε περισσότερο κόσμο. Μέχρι τον Ιούνιο είχαν έρθει τρεις οικογένειες και τώρα τον Σεπτέμβρη ήρθαν τρεις ακόμη. Συνολικά δηλαδή μιλάμε για έξι οικογένειες, με δεκαοκτώ παιδιά.
Όμως σκεφτείτε ότι μέχρι πρότινος στο χωριό υπήρχαν μόλις εννέα παιδιά. Άρα μιλάμε ουσιαστικά για τριπλασιασμό. Από εννέα έγιναν εικοσιεπτά κι άνοιξε ξανά το νηπιαγωγείο μας! Αυτή τη στιγμή έχουμε οκτώ παιδιά κάτω των πέντε ετών. Κάποια φοιτούν στο νηπιαγωγείο, κάποια είναι ακόμα μικρότερης ηλικίας και θα φοιτήσουν τα επόμενα χρόνια. Στο δημοτικό μας πλέον από ένα μαθητή που θα είχαμε, αυτή τη στιγμή έχουμε επτά. Όπως αντίστοιχα και το Γυμνάσιο και το Λύκειο ενισχύθηκαν με περισσότερα παιδιά!»
Μετά από μια δεκαετία έγινε γάμος και βάφτιση στο χωριό με 50 κουμπάρες!
«Ζητούνται οικογένειες από χωριό της Ευρυτανίας κοντά στο Καρπενήσι, οικογένειες με παιδιά που να θέλουν να μετακομίσουν στο χωριό και να γράψουν τα παιδάκια τους στα σχολεία. Το χωριό απέχει 40 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι. Παρέχεται δωρεάν σπίτι και δουλειά και εννοείται βοήθεια με τα πρώτα έξοδα από όλο το χωριό!»…έγραφε η απρόσμενη αγγελία που είχε δημοσιευθεί στα social media τον Αύγουστο του ’24 και η οποία είχε γίνει viral σε χρόνο ρεκόρ.
Κι ήταν αυτή η αρχή μιας νέας πραγματικότητας, που χαρίζει απλόχερα τη φροντίδα και την αγκαλιά της στους νεοφερμένους κατοίκους.
Ανάμεσά τους κι η κυρία Χριστιάννα Παπαλεβιζοπούλου. Μητέρα τεσσάρων παιδιών που είδε τη ζωή της ν’ αλλάζει προς το καλύτερο. Έκαναν με το σύζυγό της το θρησκευτικό τους γάμο στο χωριό ενώ βάφτισαν και το μικρότερο αγόρι τους. Κουμπάροι, ένας ολόκληρος σύλλογος πενήντα γυναικών, παρόντες όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι που δεν πίστευαν πως τελούνται μυστήρια στον τόπο τους, αφού είχαν να δουν κάτι ανάλογο πάνω από μια δεκαετία!
«Στις 13 Σεπτέμβρη κάναμε το θρησκευτικό μας γάμο, καθώς ήμασταν 10 χρόνια παντρεμένοι με πολιτικό. Μάλιστα, αφού αποφασίσαμε να κάνουμε και τη βάφτιση του παιδιού μας εδώ, μας βοήθησε πάρα πολύ ο πάτερ κι ένας σύλλογος από την Πάτρα που τους ευχαριστούμε πάρα πολύ. Έτσι κάναμε βάφτιση και γάμο μαζί. Και με πολλές κουμπάρες. Ήταν 50 άτομα, όσα και τα μέλη του συλλόγου γυναικών από την Αχαική πρωτεύουσα που ήρθαν για να μας παντρέψουν.
Ήταν υπέροχα. Και να σας πω την αλήθεια μου, είδα μια πλατεία, ένα χωριό γεμάτο με κόσμο, κάτι που δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου. Ούτε στην Αθήνα δηλαδή δεν μπορείς να το συναντήσεις αυτό το πράγμα. Όλοι ήταν τόσο χαρούμενοι με αυτό που έγινε και το ζούσαν λες και ήταν δικοί μας άνθρωποι! Το χάρηκα πάρα πολύ.»
Η χαρά όμως ήταν εξίσου μεγάλη, θυμάται η κυρία Παπαλεβιζοπούλου κι όταν τα βήματα των παιδιών πέρασαν το κατώφλι του σχολείου. Τόσο μεγάλη που έφερε δάκρυα στα μάτια των κατοίκων και αγαλλίαση στη δική της ψυχή, καθώς η οικογένεια κατάφερε να ενσωματωθεί και μάλιστα ετοιμάζεται ν’ ανοίξει και δικό της μαγαζί στο χωριό…
«Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν πολλά νέα παιδιά στο χωριό. Είναι λίγα. Είναι από την πρώτη οικογένεια τα έξι παιδιά που ήρθαν από τη Γερμανία και τα πιο μικρά είναι τα δικά μου που ήρθαμε τώρα, στο τέλος, από το Λαγονήσι. Μπορώ να πω πως έχει αρχίσει και μας βγαίνει σε καλό, πραγματικά στην πράξη. Από την πρώτη στιγμή που ήρθαμε να εγκατασταθούμε εδώ, όλοι έρχονται να μου φέρνουν μέλια, κάστανα, ό,τι έχουν και δεν έχουν. Μας φέρνουν γάλατα, για να μπορέσουμε να πατήσουμε γερά στα πόδια μας. Έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής και για εμάς και για τα παιδιά μας. Έχουμε ένα σπίτι με ενοίκιο στο οποίο μπορούμε να ανταπεξέλθουμε. Στην Αθήνα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Εδώ δίνουμε ένα συμβολικό ποσό, διακόσια ευρώ. Στην Αθήνα δίναμε οκτώ κι εννιά κατοστάρικα!
Επίσης τα παιδιά είναι περισσότερο ευτυχισμένα εδώ από ό,τι τα βλέπω. Δεν τους είχε λείψει τίποτα. Πηγαίνουν στο σχολείο με τα πόδια. Η Ειρηνούλα μας χάρηκε πάρα πολύ που ήρθε εδώ στο νηπιαγωγείο. Ο ιερέας και η κυρία Γιώτα ήταν οι πρώτοι που χάρηκαν που επαναλειτούργησε το σχολείο. Έκλαιγαν από τη χαρά τους. Γιατί ανησυχούσαν ότι θα έμενε ένα παιδί στο Δημοτικό.»
«Η έλευση των νέων οικογενειών άλλαξε το ρου της ιστορίας στο χωριό μας, καθώς ανοίγουν και καινούρια μαγαζιά!»
Αυτή είναι η μεγαλύτερη απόδειξη πως όταν θέλει κάποιος, μπορεί ν’ αλλάξει τα πράγματα. Η προσπάθεια μιας χούφτας ανθρώπων, έχει αποδώσει σημαντικούς καρπούς. Τόσο που πλέον ανοίγουν και νέες επιχειρήσεις στο Φουρνά. Μια ταβέρνα, ένας φούρνος, ένα mini market. Από ανθρώπους που πήραν μιαν απόφαση που άλλαξε όχι μόνο τη δική τους ζωή, αλλά και τη ζωή των κατοίκων που έβλεπαν τον τόπο τους να «σβήνει». Η έλευση των νέων οικογενειών άλλαξε τελείως τον ρου της ιστορίας στο χωριό, καθώς άνοιξαν καινούρια μαγαζιά, μας λέει με χαρά η δασκάλα Παναγιώτα Διαμαντή...
«Η πρώτη οικογένεια που ήρθε εδώ, άνοιξε το δικό της μαγαζί, ένα μεζεδοπωλείο, καθώς θα έκλεινε η μοναδική ταβέρνα που υπήρχε στο χωριό. Άνοιξε το δικό της μεζεδοπωλείο και με γλυκά, κάτι που δεν υπήρχε στο χωριό. Τελικά κρατήθηκε κι η άλλη ταβέρνα κι ήρθε μια ακόμη οικογένεια για να εργαστεί σε αυτήν. Επίσης, σε συνεργασία με έναν επιχειρηματία που συγκινήθηκε από την προσπάθειά μας, άνοιξε και φούρνος στην περιοχή κι έδωσε ζεστό ψωμάκι σε όλο το χωριό που δεν υπήρχε, καθώς ερχόταν ο φούρναρης από το Καρπενήσι, από τη Μακρακόμη με το αυτοκίνητο κι έτσι δουλεύουν κι εκεί δύο οικογένειες ενώ τώρα ετοιμάζονται να ανοίξουν άλλα δύο καταστήματα από τις υπόλοιπες οικογένειες που ήρθαν.»
Η μια από τις οικογένειες που θα κάνει το νέο της επαγγελματικό βήμα, είναι αυτή της κυρίας Χριστιάννας Παπαλεβιζοπούλου. Ένα mini market είναι στα σκαριά, αλλά κι ένα ταξί μας λέει, για να βοηθήσει τους ηλικιωμένους κατοίκους στις μετακινήσεις τους…
« Ναι, ετοιμαζόμαστε ν’ ανοίξουμε το δικό μας mini market. Θα κοιτάξουμε να βοηθήσουμε το χωριό όσο μπορούμε, να πληρώνουν λογαριασμούς, να φέρουμε κάποια ψημένα προϊόντα τα οποία λείπουν… Θα κοιτάξουμε να βάλουμε ό,τι είναι πιο χρήσιμο για να βοηθήσουμε κι εμείς το χωριό, καθώς θα κλείσει ένα άλλο mini market που είναι αυτή τη στιγμή ανοιχτό, λόγω συνταξιοδότησης. Συνεπώς υπάρχει μεγάλη ανάγκη για ένα τέτοιο μαγαζί, εδώ πέρα. Επίσης έχει βγάλει άδεια ταξί ο σύζυγος και σκεφτόμαστε αφού ξεκινήσουμε το μαγαζί μας και σταθούμε λίγο στα πόδια μας και με την βοήθεια των ανθρώπων, να πάρουμε ένα εφταθέσιο βανάκι για να το κάνουμε ταξί και να εξυπηρετούμε τον κόσμο.»
Μετά το χωριό Φουρνά, ακολουθεί η Ζίτσα Ιωαννίνων!
Αυτό είναι το επόμενο βήμα. Το χωριό Φουρνά και οι άνθρωποί του, που μετά την τεράστια ανταπόκριση, ίδρυσε τον φορέα «Η Νέα Ζωή στο χωριό» , με δικηγόρο, λογιστή και καταστατικό, για να διαχειρίζεται με διαφανείς διαδικασίες -όπως τονίζει η κυρία Διαμαντή- τις όποιες χορηγίες απλών πολιτών, «υιοθέτησε» τη Ζίτσα Ιωαννίνων για να της δείξει το δρόμο και τον τρόπο που θα δώσει πνοή στον τόπο.
«Φτιάξαμε εκεί τον τοπικό φορέα υποδοχής και υποστήριξης μαζί με τον πρόεδρο του χωριού τον κ. Παντούλα με τον δήμο Ζίτσας, με τον δήμαρχο, τους αντιδημάρχους με ευαισθητοποιημένους πολίτες και επιλέχθηκε η πρώτη οικογένεια με τέσσερα παιδιά που το προηγούμενο δεκαήμερο εγκαταστάθηκε στο χωριό.
Ο στόχος μας είναι μέσα στο ‘26 να πάνε άλλες πέντε οικογένειες στη Ζίτσα και περιμένουμε κι ακόμα μία στη Φουρνά και ευελπιστούμε, θα ήταν πολύ μεγάλη μας χαρά, να ανταποκριθούν κι άλλα χωριά της επαρχίας που βλέπουν είτε τα σχολεία τους να συρρικνώνονται, είτε να κλείνουν, είτε βλέπουν σιγά σιγά την απομείωση του πληθυσμού και την έναρξη της ερημοποίησης και θέλουν να δράσουν προληπτικά, καθώς πραγματικά είναι κάτι το οποίο μπορεί να γίνει. Είναι κάτι το οποίο τρέχουμε εμείς οι ίδιοι και το χωριό, εθελοντικά!»
Ωστόσο δεν έχουν λυθεί όλα τα πρόβληματα καθώς όπως λέει στο flash.gr η δασκάλα η Φουρνά παραμένει εδώ και 8 μήνες χωρίς γιατρό..
